3D εκτυπωμένο ρομποτικό χέρι, παίζει στο πιάνο το «Jingle Bells»

//3D εκτυπωμένο ρομποτικό χέρι, παίζει στο πιάνο το «Jingle Bells»

3D εκτυπωμένο ρομποτικό χέρι, παίζει στο πιάνο το «Jingle Bells»

Ένα φιλόδοξο τεχνολογικό πείραμα έλαβε χώρα στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Επιστήμονες κατάφεραν και ανέπτυξαν ένα 3D εκτυπωμένο ρομποτικό χέρι που έχει τη δυνατότητα να παίζει απλές μελωδίες στο πιάνο. Μια από αυτές ήταν και το πασίγνωστο Jingle Bells. Όμως ο κύριος σκοπός του πειράματος δεν ήταν η επίτευξη της αναπαραγωγής μερικών χαρμόσυνων ακολουθιών από μουσικές νότες. Υπήρξε κάτι πολύ βαθύτερο που λειτούργησε ως πυροδοτικός μηχανισμός για την υλοποίηση του εγχειρήματος. Το ανθρώπινο σώμα θα μπορούσαμε να πούμε πως αποτελεί ένα κατασκευαστικό θαύμα. Ο τρόπος δόμησης του σκελετικού συστήματος, η ικανότητα της βάδισης, οι κινήσεις ακριβείας των χεριών και των δακτύλων, το ατελείωτο σύμπλεγμα μυών, τενόντων και νεύρων, συνθέτουν κάτι μοναδικό, αναντικατάστατο έως σήμερα από οποιαδήποτε προσπάθεια ρομποτικής προσέγγισης.

3D εκτυπωμένο ρομποτικό χέρι, παίζει στο πιάνο το «Jingle Bells» scientists 3d printed robotic hand play jingle bells on the piano 2

Εκεί ακριβώς αποσκοπούσε το εγχείρημα της δημιουργίας του τρισδιάστατα εκτυπωμένου μηχανικού χεριού. Στην καλύτερη κατανόηση όσον αφορά την έκταση της προσέγγισης των ανθρώπινων δυνατοτήτων από τα ρομπότ. Και κάπου εκεί ήταν το σημείο που ήρθαν αντιμέτωποι με τη ρεαλιστική, τωρινή πραγματικότητα. Παρόλο που έχουν γίνει αξιόλογες προσπάθειες μίμησης των ανθρώπων από τις «μηχανές», τα περιθώρια βελτίωσης είναι τεράστια. Μέχρι και σήμερα, στην πλειοψηφία τους πρόκειται για παθητικά ρομποτικά συστήματα που χρειάζονται συνεχή καθοδήγηση μέσω ειδικού λογισμικού. Μόνο εξελικτικά, μέσω της τεχνητής νοημοσύνης θα ξεπεραστεί ολοκληρωτικά το συγκεκριμένο εμπόδιο.

3D εκτυπωμένο ρομποτικό χέρι, παίζει στο πιάνο το «Jingle Bells» scientists 3d printed robotic hand play jingle bells on the piano 1

Είναι αλήθεια πως τα τελευταία χρόνια, η τεχνολογία της 3D εκτύπωσης «έλυσε» τα χέρια των ερευνητών προσφέροντάς τους απεριόριστες δυνατότητες στην επέκταση της πολυπλοκότητας των παθητικών συστημάτων που αναφέραμε προηγουμένως. Παρόλα αυτά, η αναδημιουργία του εύρους της επιδεξιότητας και της προσαρμοστικότητας του ανθρώπινου χεριού σε ένα ρομπότ, εξακολουθεί να αποτελεί μια τεράστια ερευνητική πρόκληση. Το μεγαλύτερο ποσοστό των σημερινών ρομπότ προηγμένης τεχνολογίας, κρίνονται ανεπαρκή στον χειρισμό εργασιών που ακόμα και ένα μικρό παιδί μπορεί να εκτελέσει με ευκολία.

Το 3D εκτυπωμένο χέρι, ουσιαστικά «έδειξε» στους επιστήμονες πόσο μεγάλη πρόοδο έχει σημειώσει η ρομποτική τεχνολογία μέχρι σήμερα, αλλά και ταυτόχρονα τον μακρύ δρόμο που έχει ακόμα να διανύσει. Δύο πρακτικά αντίθετα αποτελέσματα, που όμως καταφέρνουν και τέμνονται ακριβώς στο σημείο που αντικατοπτρίζει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της προηγμένης τεχνολογίας. Όλα αυτά μέσα από κάποιες χαρούμενες μελωδίες που κατάφερε να παίξει η 3D εκτυπωμένη δημιουργία της ομάδας των επιστημόνων του Πανεπιστημίου του Cambridge. Το πιο αξιοθαύμαστο είναι πως κατάφεραν να το καθοδηγήσουν να «χτυπήσει» τα πλήκτρα του πιάνου αποκλειστικά με τις κινήσεις του καρπού, καθώς δεν διέθετε τεχνητούς μύες και τένοντες ώστε να επιτύχουν την κίνηση του κάθε δάχτυλου ανεξάρτητα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αντικρίσουν με χειροπιαστό τρόπο ένα ακόμα κατόρθωμα της ρομποτικής, παρόλο που υπήρχαν αρκετοί περιορισμοί στην εφαρμογή του και από την άλλη να γεννηθεί για μια ακόμα φορά ένα μεγάλο ερώτημα. Μέχρι ποιο σημείο μπορεί άραγε να φτάσει η τεχνολογία της 3D εκτύπωσης?

Τεχνολόγος - Ερευνητής, Αρθρογράφος